Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου Βάρκιζα
Η Ενορία Κοιμήσεως Θεοτόκου Βάρκιζας ιδρύθηκε το 1963 με απόφαση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου (Χατζησταύρου), εποχή κατά την οποίαν η Βάρκιζα υπήγετο εκκλησιαστικώς εις την Ι. Αρχιεπισκοπή Αθηνών, για τις ανάγκες των σχετικώς ολίγων τότε μονίμων κατοίκων της περιοχής.
Ο Ιερός Ναός ανηγέρθη στην θέση παλαιοτέρου προσωρινού ναΐσκου, τον οποίον είχαν κατασκευάσει οι αλιείς της περιοχής. Με την φροντίδα του πρώτου Εφημερίου π. Βασιλείου Μιχαλόπουλου και την δαπάνη της ευσεβούς οικογενείας Δημητρίου Δελή (των οποίων η παραθεριστική κατοικία ευρίσκεται έναντι του Ιερού Ναού) άρχισαν οι εργασίες της ανεγέρσεως του σημερινού Ιερού Ναού κατά το έτος 1964.
Ο περικαλλής Ιερός Ναός (Σταυροειδής Βασιλικός μετά τρούλου) εκόσμησαν μετά μεγίστης προσοχής με αγιογραφίες ο Δημ. Ρίτσος και με έργα εκκλησιαστικής τέχνης όπως οι εικόνες του Τέμπλου του σπουδαίου Αγιογράφου Πελεκάση, το ξυλόγλυπτον τέμπλον, ο Αρχιερατικός Θρόνος, το Προσκυνητάριον της εφεστίου Ιεράς Εικόνος και το Κουβούκλιον του ιερού Επιταφίου ρωσικής τεχνοτροπίας.
Σημείωση: Εις τον υπόγειο χώρο του Ιερού Ναού ευρίσκεται Παρεκκλήσιο του Αγ. Δημήτριου, όπου και οι τάφοι των Κτητόρων. Την 10ην Οκτωβρίου 1974, με απόφαση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού Σεραφείμ, υπήχθη στην νέα τότε Ιερά Μητρόπολη Νέας Σμύρνης και στις 28 Ιουνίου 2002 στην νεοσύστατη Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας.
Ο Ιερός Ναός πανηγυρίζει λαμπρώς την Κοίμησιν της Υπεραγίας Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου, και την Ιεράν Μνήμην του Αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας στις 6 Δεκεμβρίου (Προστάτου των Ναυτιλομένων).